Το «πολικό» κρύο έφτασε!! Εντάξει, ίσως όχι τόσο πολικό ώστε να βλέπουμε πιγκουίνους να βουτάνε στα λιμάνια της ελλάδας, αλλά αρκετό ώστε να πρέπει να επιστρατεύσουμε ότι έχουμε σε χειμερινό εξοπλισμό, γάντια, μπότες κτλ..

Και εκεί που έλεγα οτι εδω δε θα χιονίσει και είχα στεναχωρεθεί, ξυπνάω το πρωί και βλέπω έξω απο τα παράθυρα το γνωστό έντονο φώς, που όχι, δεν προέρχεται απο τον ήλιο, αλλά απο κάτι πιο πρωτότυπο..το χιόνι!

Άκουσα χτες στο ράδιο ένα τραγούδι του Σωκράτη Μάλαμα με τίτλο «Ο ήλιος θέλει διακοπές» και πιστεύω οτι δε θα μπορούσα να περιγράψω καλύτερα αυτό που σκέφτομαι όταν κοιτάω έξω και βλέπω το πανέμορφο άσπρο τοπίο. Και λέω πανέμορφο, όχι γιατί ζω σε καμία “trendy” περιοχή, γεμάτη πράσινο και ωραία σπίτια, αλλά γιατί υπάρχει κάτι απο πάνω να την καλύπτει ώστε να μην φαίνεται..κάτι τόσο αγνό όσο το χιόνι (εκτός αν έχει γεμίσει λάσπες, όπως γίνεται συνήθως στα πεζοδρόμια).

Βγήκα λίγο στο μπαλκόνι για να χαζέψω τους περαστικούς που προσπαθούσαν να μείνουν όρθιοι πάνω στο χιόνι και τον πάγο. Έτσι πως τους έβλεπα να περπατάνε αργά-αργά και περίεργα, μου θύμησαν ταινία με ζόμπι, εκεί που οι νεκροζώντανοι τριγυρνούν στους δρόμους της πόλης με αργό ρυθμό, ψάχνοντας κάτι να φάνε.
Τέλος πάντων..Αν και κοιτούσα ώρα τους δρόμους δεν είδα κανέναν να γλυστράει και να πέφτει. Μάλλον εγώ είμαι η μόνη που έχω αυτό το χάρισμα :P

Το καλό με το χιόνι και το κρύο, είναι ότι αναθερμαίνονται οι σχέσεις των ανθρώπων. Ενώ τα ζευγάρια συνήθως προσπαθούν να βγουν, ίσως για να μην υποχρεωθούν να μιλήσουν με τον άλλον, ή ίσως γιατί φοβούνται να ανακαλύψουν αυτό που έχουν οι άλλοι να τους πούν, με τέτοιο καιρό αναγκάζονται, πολλές φορές, να «υποστούν» την παρέα του άλλου καθώς και την μεταξύ τους συζήτηση. Δε λέω οτι πάντα καταλήγει σε κάτι καλό, ούτε οτι αυτές οι συζητήσεις έχουν πάντοτε κάποιο συγκεκριμένο και σοβαρό θέμα (ίσως αυτό ειναι το καλό)..Αλλά η αλήθεια είναι πως πάντα μαθαίνεις κάτι καινούριο, καλό ή κακό δεν έχει σημασία..
Το καλύτερο βέβαια θα είναι αυτές οι συζητήσεις να γίνονται δίπλα σε ένα αναμμένο τζάκι, με χαμηλή μουσική, ένα καλό κρασί.. Και μετά ξυπνήσαμε! Και αυτές οι πολυτέλειες να μην υπάρχουν, αρκεί που έχουμε κάποιον να αγκαλιάζουμε για να ζεσταθούμε, κάποιον να ακούμε και να μας ακούει.
Όσο για αυτούς που τυχαίνει αυτή την εποχη να είναι μόνοι.. Μη σκάτε! Σίγουρα υπάρχει κάποιος που αυτές τις κρύες μέρες παρακαλάει να σας είχε αγκαλιά. Ακόμα και αν μας παίρνει πολύ καιρό να βρούμε αυτόν τον κάποιον..Don’t worry...Όσο πιο πολύ καιρό ψάχνεις τόσο πιο σημαντικά πράγματα βρίσκεις!

Αυτά τα λίγα.. Και εύχομαι να μάθουμε όλοι να ζούμε για τα καλά της κάθε εποχής! (Σε αυτή την περίπτωση..για το χιόνι, το κρύο...και την ζεστή παρέα!)